ความไม่เปลี่ยนแปลง
ย้ายมาอยู่ที่ซานฟรานได้เดือนกว่าแล้ว
สภาพแวดล้อม ต้องปรับตัวอีกเยอะ งานที่หาได้ก็
ทำมาเกือบเดือน เงินทองที่หาได้ไม่ค่อย
เป็นที่พอใจเท่าไหร่ อยากได้
เยอะกว่านี้ จะได้มีเงินไปช้อปมากขึ้น
ออกไปไหนมาไหนมากขึ้น เดือนกว่า มีเพื่อนกี่คน
ไม่มีสักคน คนที่ร้านก็มีรุ่นราวคราวเดียว
กันนะ แต่กุไม่กล้าเปิดตัว อยากเป็นเพื่อนด้วย
เพราะ อะไร ..........
เพราะอดีตที่มันติดตัวมา แต่ไหนแต่ไร
เรื่องเก่า ๆ ซ้ำ ๆ ที่ยังต้องกลับบ้านมานอนร้องไห้
ไม่จบไม่สิ้นกันสักที ทรมารไปอีกนาน
ชีวิตที่นี้ต้องดิ้นรนมาก ๆ วันก่อนก็โดนใบสั่ง
เรื่องจอดรถผิดที่ โดนไปสี่สิบดอล์
อยากใช้ชีวิตให้เหมือนคนอื่นเค้าบ้างจัง
วันว่าง ๆ กุก็นั่งอยู่บ้านเฉย ๆ ไม่ทำอะไร
ไม่อยากจะออกไปข้างนอก กลัวหลงทางกลับบ้าน
อากาศก็หนาวเย็นอีก ไม่ชอบเลย
อยากมีเพื่อนกับเค้าบ้างจัง จะได้ไปเที่ยว
ไปไหนมาไหนกัน เหมือนคนอื่น ๆ เค้า
ชีวิตกุที่ผ่านมา ไม่ใช่จะมีแต่ความสบาย
กุตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ก็เจอแต่ความผิดหวัง เจ็บช้ำใจ
ชึวิตไม่ได้ดั่งใจ ไม่เหมือนคนอื่นเค้า
อยากได้อะไร ต้องขวนขวายหาเอาเอง ไม่ใคร
ยื่นให้ ต้องตะเกียกตระกายด้วยตัวเอง
พูดไปแล้ว กุก็ทำงานหนักมาก เลี้ยงตัวเอง เลี้ยงแม่อีก
คนอื่นเค้าก็ไม่เข้าใจ ว่า ... ทำไม ...
กุทุกวันนี้ก็ไม่มีคำตอบ ใครถามไรมา กุก็เงียบ
ไม่จำเป็นต้องอธิบาย พูดไปก็เท่านั้น ไม่มีใครแคร์
สนใจอยากจะฟัง เป็นเหตุผลหนึ่งที่ กุเลือกคบเพื่อน
ไม่คิดจะหาเพื่อนรู้ใจ เหนื่อย ท้อแท้ กับชีวิตตัวเอง
ทุกวันนี้ ไม่เคยมีความสุขเลย มีเรื่องให้กลุ้มอยู่ทุกวัน
มีเรื่องเศร้าใจไม่เคยลบเลือน ตอกย้ำอยุ่ทุกวัน
อยากมีความสุขเหมือนคนอื่นบ้างจัง
อยู่ที่นี่มาก็นานนะ เดือนกว่า คิดถึงเจอรี่ จากมันมา
นาน อยากกลับไปอยู่ใกล้ ๆ อยากเห็นหน้าทุกวัน
กลัวสักวันนึง ถ้ามันเจอใครที่ถูกใจ
ใครที่ดีกว่า แล้วมันจะทิ้งกุไป ถ้าเกิดวันไหนที่มัน
เหงา อยากมีคนอยู่ข้าง แล้วกุไม่อยู่ตรงนั้น
มันคงเปลี่ยนใจไปกับคนอื่น
รู้ ... ทุกวันนี้ ที่ทิ้งมันมา ก็เพราะความเห็นแก่ตัว
ของกุเองนี้แหละ อยากมาลองอยู่เมืองใหญ่
มาลองคบกับแอนดี้ รู้อยู่เต็มอก ว่าทำไม่ถูก แต่ก็
เลือกไม่ได้ ถ้าอยู่ที่นั่นต่อไป งานที่ทำอยู่
ก็จะโดนไล้ออก เลยเลือกที่เดินออกเอง
งานที่ทำอยู่ทุกวันนี้ ก็น่าเบื่อไปวัน ๆ กว่าจะผ่าน
ไปได้แต่ละชั่วโมง ชั่งยาวนานเลยเกิน
อยากหาเงินได้เยอะ ๆ จะได้สบายกับเค้าบ้าง
